มาถึงตอนนี้ ก็เหลือเพียงความทรงจำดีๆ ที่สะสมมาตลอด 20 ปี หลายครั้งยังจำได้สมัยประถม แม่จะซื้อขนมจีบจากเซเว่นมาอุ่นให้กินหลังเลิกเรียนทุกวัน คือก่อนธีร์จะถึงบ้าน แม่ก็จะเดินไปซื้อมาไว้ให้ ทนร้อนแดดไปซื้อให้ทุกวันเลย ซื้อแล้วก็ต้องมาเวฟใหม่ด้วย จะได้ร้อนๆ สะอาดด้วย แม่เป็นคนสะอาดมาก ที่บ้านเปลี่ยนแม่บ้านมาหลายคนก็เพราะเรื่องนี้แหละ แม่เป็นคนรักสุขภาพ แล้วก็รักธีร์ด้วย ตั้งแต่เล็กจนโต แม่จะให้ธีร์กินน้ำส้มเพราะมีวิตามันซี ก็ต้องคั้นกินทุกเช้า เพราะแม่มักจะถาม “กินน้ำส้มแล้วหรือยัง” ขนาดไปเรียนกรุงเทพฯ แม่ก็ยังจับวิตามินส่งไปรษณีย์มาให้ แม่ทำทุกอย่างเพื่อธีร์เลย เวลามีปัญหาเรื่องเรียน แม่เป็นคนไปเคลียร์ให้ จนคุณครูบอกว่าธีร์หน้าหงิกหน้างอกลับบ้านไปหาแม่ แม่ก็คอยให้คำแนะนำการไปหาความรู้เพิ่มเติม บวกกับให้เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยเรื่องสุขภาพ
เรียกได้ว่าแม่รักธีร์มากสมกับที่บอกกันอยู่เสมอ ถึงตรงนี้ก็ต้องฝากฟ้าไปขอบพระคุณคุณแม่อีกครั้ง แล้วขอโทษสำหรับทุกๆ ครั้งที่เถียงกันแบบแม่ลูกจนหน้าดำหน้าแดง ตอนนี้แม่ก็หมดห่วงได้แล้ว หมดทุกข์ หมดโศก หมดทรมานกับการต่อสู้โรคร้าย โรคมะเร็งมา 4 ปี แม่นั้นสู้ชีวิตมากๆ ใช้ชีวิตแบบชีวจิตได้เคร่งมาก กินชีวจิตจนถึงวินาทีสุดท้ายแบบไม่เคยท้อ สู้อย่างเดียวด้วยใจที่เข้มแข็ง แต่มะเร็งก็มีมามากมานาน เกินกว่าชีวจิตกับพลังจักรวาลจะเอาอยู่ แม่ลองมาทุกหนทางแล้ว แต่เวลานั้นก็มาถึง เวลาให้แม่ได้หลับสบายด้วยสุขสวรรค์ซะที
ธีร์รักแม่มากที่สุดในโลกครับ